Ons wekelijks marktbezoek

Zoals jullie al weten, gaan wij elke maandag naar de markt om (met het ingezamelde geld) eten te kopen voor de hele week. Vandaag namen we ons fototoestel eens mee, en dat wilden we jullie toch niet onthouden:

Aan de "kruideniersstand"... Ze kunnen toch wel mooi stapelen he, die Guatemalteken!

Lekker verse groenten en fruit. We krijgen van deze "boerin" altijd een zakje mandarijnen cadeau, opdat we de week erop zeker bij haar zouden terugkomen!

De kippenwinkel... Zien de kippen er niet om te smullen uit ???? :-) Het is hier overdag 25 graden, maar de kippen en het vlees worden niet bewaard in frigo's...

Het vlees aan de slagerij hangt gewoon voor je neus te bengelen! Bah, stinken zeg!

Achteraf huren we een pick-up, om alles naar de school te brengen. Altijd leuk zo'n ritje over de kasseibanen van Antigua!

Chocoladecentjes verkocht

We kunnen weer fier zijn op Gooik en omstreken: er wordt opnieuw een actie georganiseerd om geld in te zamelen! Chocoladecentjes worden verkocht, tot nu toe goed voor 250 euro!!!
Trekker van het hele gebeuren is Kelly!
Dikke merci, ook aan al wie kocht en waarschijnlijk smakelijk opat!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Achterstallige huur eindelijk betaald

Allereerst willen we de gemeente Gooik bedanken: ons project kreeg 620 euro van hen!!! Merci, we zijn fier Gooikenaars te zijn!!!

Hoera: de achterstallige huur in ons schooltje hebben we gisteren eindelijk betaald!!! Ondertussen hadden ze al 9 maanden schuld, goed voor 1.620 euro!!! De eigenares van het huis is bijgedraaid en wil de school er niet meer uit. Wij waren achteraf heel blij, kijk maar op de foto:

De man aan de computer is Alan, de boekhouder van ons project. De vrouw naast Geert is de eigenares.

Nog enkele actiefoto's:

Francisco en Marvin vinden het leuk om met 2 op 1 fiets te rijden. Alle Guatemalteken kunnen dit perfect: hoe ze dat doen, is ons een raadsel, en zeker op die hobbelige kasseistraten hier?!

Met de goeie bal uit de Sint-Annaschool uit Duisburg: plezier op het voetbalveld! Nu ja, zoals je ziet staat er geen sprietje gras op... En als er een briesje komt, zit iedereen met zand in de ogen :-)

En enkele wetenswaardigheden:

- De kinderen vragen ons af en toe hoe sommige woorden in het Nederlands zijn. Maandag vroegen ze ons wat "pedo" is, en achteraf liepen ze de ganse week "prot" te zeggen tegen elkaar: haha!
- Geert heeft ook hier al een andere naam dan Gerardo: PITOEKIE!

Werk in ons schooltje terug hervat

Hallo iedereen!

Ondertussen weeral 3 dagen aan het werk... wat vliegt de tijd hier toch snel!

Vandaag was het toch een beetje een speciale dag in ons schooltje. 2 leerlingen uit het 6de leerjaar zijn afgestudeerd in oktober. Ze konden vandaag, samen met hun ouders, hun rapport komen afhalen. In de staatsscholen wordt dat normaal gevierd met een groot feest met discobar. Maar jullie kunnen het onderhand wel al raden: geen geld voor een groot feest in ons schooltje!

Wij vonden echter dat we het niet ongezien konden laten voorbijgaan: alle kinderen werden verzameld op de speelplaats in een grote kring (eer ze deze hadden gemaakt, amaai, dat duurde nogal)! De 2 gevierden stonden er in 't begin wat verlegen en onwennig bij, maar genoten toch van het moment! Na een paar speechen en veel applaus, kregen de 2 leerlingen een cadeau: voor Silvestre hadden we een jeansbroek en 2 T-shirts gekocht, en voor Mariella 2 rokken en een bloesje! Wat waren ze er blij mee! Het triestige is wel dat ze nu, na de lagere school, niet verder kunnen studeren en dus moeten gaan werken...





Ze kregen dan toch een kleine attentie nu... Maar geen nood: het feestje dat ze niet kregen, gaan we geven vlak voor de kerstvakantie! Vanavond hebben we een 1ste vergadering met alle vrijwilligers om dat feest voor te bereiden...

Ons reisweekje in beeld

We begonnen onze reis in Rio Dulce: een stadje tussen de rivier en het meer Izabal, in de jungle. (Was wel een lange en vermoeiende busrit van Antigua naar Rio Dulce.)

Het Castillo San Felipe: een verdedigingsburcht van de Spanjaarden tegen de zeerovers.

Finca "El Paraiso": en of het een paradijs was! De waterval is namelijk warm ... een heerlijke natuurlijke douche! De 2 kleine mensjes die je ziet, zijn Geert en de papa van Anneke.

Vanuit Rio Dulce zijn we met de boot naar Livingston gevaren, langs ongelooflijk prachtige natuur en arme dorpjes (hoe kunnen die mensen daar leven en overleven???).

Een van de rijkere huizen, in het midden van de jungle, langs de rivier. De dorpjes zijn enkel te bereiken met boot of kano.

Het volk in Livingston zijn Garifuna's, dat zijn negers uit de Caraiben. Ze spreken wel Spaans (naast hun Garifuna-taal natuurlijk), en dat klinkt heel raar zo'n Spaans sprekende neger! Op de foto zie je Romeo, onze gids tijdens de jungletour in Livingston. Het was een rasechte neger met alles erop en eraan: altijd lachen, zingend en dansend door de jungle, en hij noemde de mama van Anneke "mi mama".

Een huisje in de jungle.

We hebben in een kano op een jungle-rivier gevaren. Wiebel wiebel, bootje bijna onder water... De gids noemde het bootje de Titanic 2 :-) De mama van Anneke zat niet echt op haar gemak...

Na de hele dag jungletocht even lekker genieten in een hangmat boven het water...

Vanuit Livingston zijn we naar Copan in Honduras getrokken. Geert en Anneke moesten namelijk het land uit om hun paspoort te verlengen. We zijn om 7u uit Livingston vertrokken en welgeteld 6 transportmiddelen (boot, taxi, en 4 lokale bussen) en 10 uur later kwamen we moe maar voldaan aan in Copan. Het volk in Honduras is helemaal anders: geen traditionele klederdracht zoals in Guatemala. Maar op die lokale bussen hadden ze volgens ons toch ook nog niet veel toeristen gezien: we hadden beziens van begin tot einde van de busritten!

De Maya-ruines in Copan. Indrukwekkend en leerrijk!

Nee nee, het is geen mist hier op de foto, maar wel een natuurlijke sauna: het water dat hier uit de bron komt is zo heet, dat je er een ei in kan koken!

En hier zalig relaxen in dat warme water. Gelukkig is er koud water bij gedaan... Na 2,5 maanden geen bad meer gezien te hebben, was dit een aardige vervanger, in het midden van een surrealistisch landschap!

Nu zijn we terug in Antigua, met de batterijtjes weer opgeladen. Mama en papa van Anneke zijn deze morgen richting Belgie vertrokken... Wij hervatten morgen het werk in ons schooltje ... We kijken er naar uit, want we hebben de kinderen echt gemist!

Schoolreis naar Automariscos!!!

Een vermoeiende, maar heel leuke dag achter de rug: de Amerikaanse missionaris (vrouw) heeft de kinderen getrakteerd op een dagje uitstap!!!! We zijn naar een plaats geweest waar 7 openluchtzwembaden waren. We arriveerden om 9u30 en de kinderen hebben tot 14u30 aan 1 stuk door "gezwommen": ze waren er met geen stokken uit te krijgen!!! Vital en Marie-Jose waren ook mee: Vital was "redder" van dienst en Marie-Jose bewaakster van alle tassen. Hier wat foto's:

Een deel van de kinderen bij het vertrek. Voor de gelegenheid hadden ze een T-shirt van Niño Obrero aan, en stonden ze ook op rijen per klas (dat gebeurt anders nooit)...

Allen in de bus. En er werd meegezongen met Guatemalteekse schlagers...

In het zwembad voor de allerkleinsten, met zaaaaaaaaalig warm water.

Nog meer waterplezier:

En nadien iedereen onder de douche. Als ze na 5u zwemmen en een douche niet proper zijn, dan weten we het niet meer :-)

Moe maar voldaan reden we terug met de bus!


Voor de kinderen was het echt een fantastische dag!

Morgen vertrekken we op reis voor een weekje. We beginnen in Rio Dulce.

Druk druk druk

Hieronder enkele korte nieuwtjes:

- Gisteren in de namiddag met Marie-Jose en Vital (ma en pa van Anneke) het naburig dorpje San-Juan del Obispo bezocht. Wat een contrast met Antigua: het dorpje is heel armoedig en erg primitief. Er passeert ongeveer 1 auto per half uur... :-)

- Vandaag heeft Marie-Jose de kokkin geholpen in de keuken. Het Spaans lukte niet echt, maar door gebarentaal en veel gelach werkten ze toch heel goed samen! Vital bekeek ondertussen de speelplaats, vanop een stoel, en berispte af en toe een kind: deels in het Nederlands, Frans, Duits, en een beetje Spaans... Echt grappig om zien... :-) En in de namiddag kreeg heel de school een flinke wasbeurt: alle lokalen werden grondig gekuist, alle banken en tafels eens proper gemaakt, etc... : het water zag nogal bruin zeg, ongelooflijk!

- Ondertussen was Anneke met de coordinator naar de markt om tweedehands korte broekjes en handdoeken te kopen voor de kinderen. Kan je je voorstellen, dat elk broekje maar 0,1 EUR kostte?! Daarvoor konden ze echt niet sukkelen!!! Morgen is er immers de school-uitstap naar de zwembaden, en een heel aantal kinderen heeft thuis geen zwemgerief, of handdoek...

- Zoals gewoonlijk hebben we het hier druk druk druk :-) Nog elke avond houden we ons bezig met voorbereiden van lessen. Overdag worden we soms in "den bureau" geroepen om te praten over alle problemen in het project, en de Guatemalteken kunnen er dan echt een staartje aan hangen hoor... Volgende week reizen met Marie-Jose en Vital: en het zal deugd doen om er even tussenuit te zijn... Elke dag van 's morgens tot 's avonds in de school, eist zijn tol en de batterijtjes moeten eens opgeladen worden!

Nog enkele foto's

Op "diner" bij de directrice van de school. Hier staat Anneke samen met haar moeder Mary, de kokin.


Zo ziet het kerkhof er uit op 1 november. De Guatemalteken zitten op de graven, eten er en spelen er met vliegers...



Beide bovenstaande foto's zijn van het bezoek aan het project met straatkinderen in Guatemala City.


Ook het project in Guatemala City, maar dit zijn de drugsverslaafde jongeren.

Het bewijs dat de mama en papa van Anneke goed zijn toegekomen.


Heel speciaal voor het 5de leerjaar van de Sint-Annaschool uit Duisburg: DANK JE WEL! Jullie zien het misschien niet goed op de foto, maar deze leerlingen hebben een heleboel geschenken meegegeven voor de kinderen in ons project: ringen (die ze zelf gemaakt hebben), kaartjes en zowaar een echte voetbal met pomp! We waren heel hard verschoten, maar vinden het o-zo-leuk!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Project in Guatemala City bezocht

We schreven al dat de grote baas (Karlos) van ons schooltje in Antigua ook nog een project (Casa Hogar) heeft in Guatemala Ciudad. Gisteren zijn we daar op bezoek geweest.

Eerst reden we naar een plaats waar veel straatkinderen rondhangen (sommigen met hun ouders). We deelden boterhammen met kaas uit. Dat de Guatemalteken erg ongeorganiseerd zijn, bleek nog maar eens: we moesten nog brood en smeerkaas gaan kopen, en smeerden de boterhammen (met een lepel, erg handig ja) in de auto!!! In plaats van die boterhammen al van tevoren gereed te maken, maar nee... Er was een meisje bij van 15 jaar, reeds 4 maand getrouwd, en ze had net een miskraam gekregen... Triestig zeg... Karlos probeerde haar ervan te overtuigen om een anticonceptie-injectie te gaan halen samen met hem, maar ze wou niet... Ze wil graag een baby, maar wat heeft ze op dit moment aan een baby te bieden???? De meesten onder hen hebben wel nog een soort huis, weliswaar op de vuilnisbelt...

De 2de plaats die we aandeden, was een hoek van een straat, waar jongeren (en hun kinderen) letterlijk op een hoop lagen... Het zijn drugsverslaafden. De meesten snuiven lijm, om de kou en de honger niet te voelen. En of het koud was zeg ('s avonds koelt het hier echt enorm af)! Daar weer hetzelfde: boterhammen smeren in de auto en uitdelen... Alleen was de stank echt nog erger dan die op de 1ste plaats: lijm, alkoholgeur, pisgeur, ... En dat is dan hun enige "thuis", want ze zitten en slapen daar dag en nacht...

De 3de plaats was Casa Hogar, het huis waar ze onderdak bieden aan een aantal straatjongeren (natuurlijk ook met kinderen). Daar proberen ze hen van de drugs af te helpen en samen met hen te zoeken naar werk, een onderdak, ... Maar zoals jullie het al kunnen raden: alweer een heel arm project... Bijna geen meubels in huis, bijna geen eten in de frigo, en ook een ongelooflijke stank... Maar tenminste hebben deze jongeren een dak om onder te slapen, en een goed bed...

1ste november is hier een feest!

Ongelooflijk, maar waar! 1 november is hier een echt feest! We zijn gisteren naar Santiago Sacatepequez geweest, waar de mensen het traditioneelst de 1ste november vieren. De Guatemalteken gaan dan naar het kerkhof (versierd met veel kleurrijke bloemen die helemaal niet op chrysanten lijken) om op en rond het graf van hun dierbaren te eten... Een luguber idee, vinden wij... Ze maken er ook een wedstrijd van om, vanop het kerkhof, vliegers van papier op te laten. Maar zeg natuurlijk niet zomaar "vlieger van papier", want de grootsten zijn 10m diameter! Ze lopen dan gewoon heel snel over en op de graven om de vliegers de lucht in te krijgen... En wij maar uitkijken waar we stapten... De graven zelf zijn fel gekleurd (blauw, geel, rood, ...). Jullie kunnen het zich al voorstellen: weeral een kleurrijk feest! (foto's volgen nog later)
Toch 1 kleine domper: Anneke haar portefeuille werd gepikt. Ze heeft er nochtans goed op gewaakt, maar die Guatemalteken zijn zo snel en in de drukte van het volk kunnen ze echt vanalles blijkbaar! Gelukkig zat er niet veel geld in en geen belangrijke papieren...

In ons schooltje loopt alles goed: de kinderen krijgen elke dag lekker eten en de lessen in de voormiddag vinden ze nog steeds leuk. Ook de namiddag verloopt nu al wat gestructureerder en dat is beter zo (hoewel het nog niet helemaal op punt staat ;-)

Over de huur van ons schooltje kunnen we nog niks meer vertellen. De huisbazin is op vakantie tot 11 november en nu lijkt alles ineens niet meer dringend! Zo gaat dat hier in Guatemala...
De afspraak om de leerkrachten uit te betalen is nu vrijdag! Ze zullen blij zijn als ze eindelijk wat van hun achterstallig loon te zien krijgen...

Nog 3 nachtjes slapen en dan zien we bekend volk terug: mama en papa van Anneke komen op bezoek!!!!!! Aftellen nu...