De vulkaan Pacaya beklommen
Het eerste stuk was steil (Geert en Anneke waren even buiten adem...) en het laatste stuk van de klim was zwaar: we moesten in de gestolde lava stappen (2 stappen omhoog en weer 1 naar beneden glijden) en dat met een wind van ongeveer 85 km/uur. Eigenlijk best wel wat gevaarlijk, maar we zijn er toch heelhuids geraakt. Naar beneden was natuurlijk veel plezanter: je gewoon laten glijden in de lavasteentjes en precies het gevoel hebben van de moonwalk!
Voor het vertrek. Nog alle 4 goedlachs!
Een mooi uitzicht op vulkaan Agua en vulkaan Acatenango, vanop de Pacaya.
De poreuze lavastenen waarin je goed gleed: handig naar beneden, iets minder naar boven...
Het haar van Geert is al heel lang nu, en wapperde in de wind! Het hoofd van Anneke was goed beschermd met een grappige muts!
De beloning na de klim: ons lekker verwarmen rond de hete lava... jammer dat er een stevige wind in onze rug zat.
Morgen gaan de Bartjes weer huiswaarts :-(
Op ons menu staat morgen het verpakken van de levensmiddelen.
Nog even dit: misschien zijn er onder jullie die zich afvragen hoe het nu eigenlijk met de huisbezoeken is afgelopen?! Wel, Geert en de directrice zijn enkel maandag op pad gegaan. Want het resultaat was niet naar de inspanningen: ze hebben maar 3 "huizen" gevonden op de hele voormiddag. Vermits onze gezinnen allemaal niet echt in een huis wonen, bestaan er nauwelijks degelijke adressen. Daarom werd al snel beslist door de directrice om geen huisbezoeken meer te doen (bovendien zitten we ook met een nijpend tekort aan vrijwilligers in de school en was Geert broodnodig in zijn klas).


0 Comments:
Een reactie posten
<< Home